ALLES IS WETEN

Dit is het verhaal van Daniël. Daniël is een genie die in bepaalde kringen hogelijk gewaardeerd wordt. Maar wat speelt zich in Daniels hoofd af?
‘Ik weet heel veel. Ik herinner me vrijwel alles wat er gebeurt is in mijn leven. Laat ik voorop stellen dat het dan vooral gaat om cruciale dingen. Ik weet echt niet waar ik mijn tandenpoetste op een vakantie in 1973. Onzinnig om dat te onthouden. Maar ik weet wel dat we toen in Normandië waren, welk huisje we daar hadden en wat we gedaan hebben. Ik weet ook met welke mensen ik gesproken heb. Ik onthou alles wat van belang is geweest in mijn leven.
Ik lees veel en sla al die informatie op. Daardoor weet ik heel erg veel. Mijn hoofd lijkt wel een computer waaruit vrijwel niets in de prullenbak wordt gegooid. Ik bewaar ook weinig spullen, want ik onthoud dat wat van belang is wel.
Het resultaat is dat heel veel mensen mij vragen stellen. Maar een nadeel is dat niemand mij iets vertelt. Ze denken dat ik alles al weet. Dus iets nieuws hoor ik vrijwel nooit. Nu kan ik niet alles weten want er zijn nogal wat gebieden die mijn interesse niet hebben. Van sport weet ik weinig want sport is zo ongelooflijk zinloos. Vooral kijken naar sport. Top sporters werken hun hele carrière aan het uitblinken en beter worden in een bepaalde sport. Daarvoor gaan ze zwaar over hun grenzen heen. Ze willen zich ook steeds verbeteren en daarvoor moeten ze hard trainen. Omdat anderen mensen dat blijkbaar boeiend vinden trekken die sporters veel belangstelling en ontvangen belachelijk hoge bedragen voor hun prestaties. Een bakker die het lekkerste brood bakt krijgt evenveel voor zijn prestaties als een middelmatige bakker. Dat is ongelijk verdeeld.
Ik blink uit in alles weten wat ik gelezen, of meegemaakt heb, Ik ken de feiten. Ik ben onderzoeker aan de Universiteit en doe onderzoek naar genetische manipulatie en de effecten daarvan op de mens, naar voeding van dieren en mensen en hoe het komt dat we, voor ons lichaam slecht voedsel, toch lekker vinden’. Ik ben dus nogal breed inzetbaar en heb uiteenlopende interesses. Ik ben geen specialist die met oogkleppen op loopt en alleen maar bezig is met z’n eigen vakgebied. Nee, ik kijk om me heen en verbaas me.
Er zit echter een groot nadeel aan alles weten. Weinig mensen durven een gesprek met mij aan te gaan. Dat heeft te maken met de ongefundeerde mening die iedereen maar steeds weer wil poneren. Ze hebben iets gehoord of ervaren, plaatsen dat in een kader en vormen dan een mening die binnen dat kader past. Er zijn weinig feitelijkheden, weinig historisch besef en vooral weinig toegevoegde waarde aan dat wat iemand vind. Maar dan toch hebben ze de nijging anderen met die mening op te zadelen. Ik breng die mening terug tot wat het is: onzin. Daarom willen weinig mensen met mij praten. Een vader wilde graag zijn mening over de school waar onze kinderen op zitten met mij delen. Hij vond dat er van alles mis was met die school. Het verhaal kwam er op neer dat z’n zoon slechte cijfers haalde en niet goed in de groep lag. Dat was de schuld van de school. Kijk, tegen zulke ongenuanceerde beweringen is niets in te brengen want die man geloofd dat echt. Ik reageer er dan ook niet op.
Mijn hoofd is druk. Het denken staat nooit stil. Het liedje ‘Het is stil in mij’ is dan ook niet aan mij besteed. Ik denk. Dat is mijn kracht. Ik zou er niet aan moeten denken om niet te denken.
Een ander nadeel van alles weten is dat ik niet echt goed ben in voelen. Nu moet ik zeggen dat ik dat denk en vooral veel van anderen hoor. Zelf heb ik de indruk dat ik aardig goed kan voelen. Maar als voelen betekent dat je niet nadenkt en op je gevoel afgaat, dan kan ik niet goed voelen. Voelen relateer ik aan gevoelig zijn. Je gevoel speelt op en zorgt voor emotionele taferelen. Dan is iedere ratio vertrokken, dus bij deze staat van zijn blijf ik liever ver weg. Emotionele mensen kunnen ook zo onbeheerst praten. Ze maken vaak overdreven bewegingen om hun gevoelens te illustreren. Dat leidt natuurlijk af van wat ze werkelijk willen zeggen. Als je alles weet dan hoef je ook niet emotioneel te worden want je doorziet de kern der dingen. Dat gaat iedere emotie te boven.
Ik deel toch graag een heimelijk verlangen. Ik verlang naar iets.
Stel dat je hoofd een stil zou staan. Dat er geen leegte maar wel stilte is. Dan zou ik bij mijn gevoelens kunnen komen. En dan vooral het gevoel intens gelukkig te zijn en daar dan in alle stilte van kunnen genieten zonder er bij na te denken. Dat is mijn diepste verlangen. Ik ken weinig mensen die deze staat van zijn hebben ervaren. De meeste mensen ‘denken’ dat ze gelukkig zijn en dat moment gaan ze dan vieren met overdreven feestelijke tierelantijnen en versieringen als ‘uit eten gaan’, alcohol drinken, anderen uitnodigen om hun geluk te delen.’ Ze hebben niet door dat dit geen geluk is maar bedenken dat je gelukkig bent. Mijn verlangen is dat ik me gelukkig voel. Dat kan je niet delen omdat de ander niet weet wat hij niet kan voelen.
Omdat ik alles weet ben ik bang dat mijn heimelijke verlangen iets is dat niet bestaat of waar ik geen toegang tot heb. Misschien zou je niets moeten weten om echt geluk te ervaren. Als dat zo is kan ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat alles weten niet gelukkig maakt. Leve het land der onbenulligen die zich gelukkig wanen.

Omdat mijn hoofd altijd druk is ben ik uiterlijk rustig. Mensen zien dus niet dat ik heel druk bezig ben met denken. Zij ‘denken’ dat ik niets zit te doen. Neem even van mij aan dat ik nooit niets doe. Ik denk altijd, zelfs in mijn dromen vormen zich de mooiste gedachten en rijgen woorden zich aaneen tot zinnen. Dat maakt een gesprek voeren knap lastig want die ander ‘denkt’ dat ik niets zit te doen en begint dan te praten. Of ze stellen zeer intelligente vragen zoals: ‘Zit u hier al lang?’ Het antwoord is niet ter zake doende want op de antwoorden ‘ja’, ‘nee’ of ‘gaat wel’ volgt precies dezelfde reactie: men start met praten. Vaak is dat een monoloog. Soms wordt een reactie van de toehoorder verwacht. Maar die reactie wordt verwacht. Men verwacht instemming met het vertelde. Als je er tegenin gaat staat iemand al snel op en vertrekt. Voor mij is het handig om al heel snel een tegengestelde reactie te geven van wat men verwacht, want dat betekent meestal: einde verhaal. Soms komt een verhaal mij goed uit. Dan heb je net iets bedacht en dient de volgende gedachte zich al aan. Die kan je gemakkelijk parkeren en even luisteren naar wat de ander vertelt of vraagt. Als je mee gaat in het verhaal van de ander spint het verhaal zich uit. Soms heel voorspelbaar, maar soms, tot mijn vreugde, geheel onvoorspelbaar. Het verhaal neemt een wending die ik niet verwacht had. Zo raakte ik in gesprek met een advocate die me vertelde over een zaak waar ze blijkbaar erg mee zat. Een man die zijn kinderen niet mag zien en een vrouw die alles manipuleerde en een rechter die daarin meegaat. Toen ik meer vragen over haarzelf stelde bleek er achter het masker van de succesvolle advocate met de stijlvolle kleding een vrouw te zitten die was verlaten door haar man en achterbleef met een gehandicapt kind waardoor ze maar een paar uur per dag kon werken. Ze was doodmoe, ongelukkig en boos. Als iemand zoiets vertelt luister ik en stel ik vragen. Het was een wending in het verhaal die ik niet verwacht had. Zo zijn er zoveel mensen die een image hebben aangenomen maar daarachter zit een verhaal van pijn, onbegrip, boosheid, verdriet, lage eigenwaarde of noem maar op. De vraag die bij mij opkomt is waarom die mensen dat niet kunnen laten zien want dat is het echte verhaal. Als je jezelf laat zien en jouw echte verhaal deelt is er hulp onderweg. Dat is de sleutel naar de oplossing. Want ieder verhaal heeft twee kanten.
Ik vertelde je dat ik alles weet. Dat is niet waar natuurlijk. Ik herinner me alles. Alles wat ik mee heb gemaakt weet ik nog en alles wat ik lees, en dat ik kan kaderen, heb ik opgeslagen. Daardoor heb ik heel veel kennis. Ik was verbaasd dat anderen dat niet hebben. Ze vergeten vaak hele essentiële dingen die hun leven gevormd hebben en ze zijn zich daar niet bewust van. Het is mooi dat ik dat wel heb. Dat ik daardoor veel alleen ben en mensen mij raar of vreemd vinden is dan maar zo. Daar ben ik aan gewend. Kennis is macht. Door alle kennis die ik heb heb ik een makkelijk leven. Ik raak zelden in paniek omdat ik weet waarom iets gebeurt, wat de achtergronden ervan zijn en waar ik de oplossingen kan vinden. Hoe fijn is dat?
Mijn hoofd is druk. Ik denk. Dat is best vermoeiend. Ik luister naar veel onbenulligheid die mensen uitkramen. Ook dat is vermoeiend. Ik heb zelfs moeten leren om al die onnozele verhalen niet op te slaan maar weg te gooien. Het is lastig dat ik geen vrouw kan vinden die mij begrijpt. Daardoor ben ik veel alleen. Als je alleen bent heb je alle tijd om na te denken. Daardoor kan ik zaken overzien, kaders aanbrengen en vooral alles doorzien. En nu is het zover. Nu is het moment dat ik mijn verlangen uit laat komen. Nu ben ik op weg naar een retraite die mij gaat helpen om stilte te ervaren in m’n hoofd en intens gelukkig te zijn in mezelf. Dat retraite is de opstap, niet het middel. Want ik weet dat ik het kan, ik kan het echter niet alleen. Ik sta er open voor. Ik ga het ervaren, wat het ook is.
Veel geluk.’

Kijken of Zien

Kijken of Zien

Als je je ogen opendoet zie je wat er om je heen gebeurt. Dat lijkt logisch, maar lang niet iedereen die z’n ogen opent ziet ook iets. Soms staren we maar wat voor ons uit. Soms kijk je wel maar zie je niets.
Op een terrasje speelt zich een vermakelijk tafereel af. Drie jonge dames van in de dertig, mooi gekleed en perfecte make-up op, heffen een glad witte wijn op het leven waar ze ogenschijnlijk zo van genieten. De blonde vrouw, die José blijkt te heten, vertelt over haar vriend die steeds minder tijd voor haar lijkt te hebben. De middelste vrouw, Hester hoorde ik haar genoemd worden, blijkt getrouwd maar ziet haar man nauwelijks want hij is veel op reis. De donkerblonde dame heeft Paula en vertelt dat ze het alleen zijn nu wel zat is. Ik luister naar de gesprekken en ziet dat hun lichaamstaal iets anders wil laten zien. Naar buiten toe houdt dit drietal vol dat ze succesvol en gelukkig zijn. Ze glimlachen steeds, kijken doorlopend om zich heen of ze bekenden zien of eigenlijk of iedereen hen wel ziet. Niets is wat het lijkt. Continue reading

Ongerept en stil

De besneeuwde berg was ongerept. Er was nog niemand die het pad naar boven had genomen. Zij was de eerste. De maagdelijk witte wereld imponeerde haar. Voetje voor voetje volgde ze het pad naar boven. Er was niemand om haar heen en al snel was ze zo hoog gekomen dat de geluiden van het dorpje onderaan de berg verstomd was. Het voelde alsof ze alleen op de wereld was. Toen ze bijna boven was zag ze dat de zo’n verdween want de top was gehuld in een wolk. En boven aangekomen kon ze niets anders zien dat maagdelijk wit. Er waren geen geluiden, geen vogel zie nog zong, geen tak die ruimde in de wind. Er was even helemaal niets. Angst voelde ze niet want ze voelde juist een bevrijding in zichzelf. Net of je opnieuw geboren wordt en nog even geen onderscheid kunt maken in de wereld waarin je terecht bent gekomen. Er was helemaal niets anders dan de besneeuwde top gehuld in een witte wolk. Toen ervoer ze het gelukzalige moment van zijn en juist toen brak de zon door en werd de wolk verdreven. Een minuut later kon ze de besneeuwde toppen van de bergen rondom zien, begonnen de vogels weer te zingen en zag ze diep beneden zich weer auto’s rijden. Haar hart zong. Haar ogen straalden en als een rijker mens daalde ze langzaam de berg weer af, stappend in haar eigen voetstappen en zo stapte de bewoonde wereld weer in waar niets veranderd was. Alleen zij was veranderd. Continue reading

DE KRACHT VAN DE TITEL

Wist je dat de titel en het omslag van je boek 50% van de aankoop bepalen? Dat is veel. In een boekhandel of op websites trekt het ook als eerste naar de titel en daarna naar het omslag. De titel moet boeien, dan kijkt men naar het hele boek, pakt het op en bladert erin. De achterkant wordt gelezen en dan wordt het boek of weggelegd of gekocht.
Non fictie vergt een hele andere aanpak dan fictie. Graag deel ik met jullie een aantal van mijn ervaringen. Voor mij is de titel het belangrijkste als ik aan een nieuw boek begin. Een goede titel is het halve werk. De titel moet iets triggeren bij degene die tegen het boek aanloopt en moet tevens duidelijk maken waar het boek over gaat. Continue reading

Het is gelukkig gelukt om gelukkig te zijn

Het is gelukkig gelukt om het geluk te vinden.
Laat ik voorop stellen dat ik geen leuke jeugd heb gehad. De allereerste keer dat papa me sloeg was ik tien jaar. Ik heb geen idee meer wat ik gedaan heb. Maar de schok die de klap teweeg brengt is onvoorstelbaar. Al het vertrouwen in m’n vader verdween als sneeuw voor de zon. Ik voelde me sinds dat moment onveilig en ik wist dat ik nooit meer iets voor die man zou kunnen voelen. De klappen bleven komen. Ik kon niets meer goed doen. Ik was de boksbal van het gezin. Ik was niet de enige hoor, twee van de vier broers werden ook geslagen. Vader wist wel dat hij het bij Barry en Henk niet moest doen. Dat zou verkeerd hebben uitgepakt. Bij mij dus niet. Ik was te laf om iets te doen, te kapot gemaakt door die vreselijke man. Wat heb je aan zo’n vader. Continue reading

Lees een boek. Het Boekenvak in beweging

Het boekenvak

Het Boekenvak is een boeiende bedrijfstak. Het lezen neemt af, vooral onder jongeren. De literatuur verkopen zakken en non-fictie stijgt. Jarenlang werd gesproken over de opkomst van het ebook, maar het blijkt dat de verkopen ervan stabiliseren en al een paar jaar 5% van de totale boekenverkoop uitmaakt. 

In het vak heb je een paar segmenten. Allereerst de auteurs, de uitgevers en de boekhandel. Daarin de online boekwinkel bijgekomen. Vooral BOL.com heeft veel marktaandeel van de boekwinkels weggenomen. 

Er wordt veel gedaan aan de promotie van het boek. Die promotie richt zich voornamelijk op literatuur want de grote uitgevers zien dat segment als kunst en imago verhogend. 

Continue reading

DOORZETTEN IS ZO MAKKELIJK NOG NIET

Je begint aan iets. Dan is je intentie om het ook af te maken. Je wilt de eindstreep bereiken. Je wilt doorzetten tot je het beoogde resultaat hebt bereikt.
En wat blijkt? Heel veel mensen haken ergens in het proces af. Ze maken het soms wel af, maar het is niet het resultaat dat je bij het begin voor ogen had. Veel mensen bereiken de eindstreep nooit.
Continue reading

Het Algoritme van de mens

Alles heeft een ritme, zong Frizzle Sizzle al in 1987 en ik was hun platenbaas. Alles heeft een algoritme, ook de mens. Ieder mens heeft z’n eigen ritme. Ooit is bedacht dat een werkdag uit 8 uur moest bestaan en dat werken van 9 tot 5 het beste was voor een mens. Complete onzin natuurlijk want alles ieder mens een eigen ritme heeft kan je moeilijk optimale productiviteit verwachten door iedereen in een gemiddelde te duwen. Als je het vanuit het ENNEAGRAM bekijkt kom je al tot een hele aardige indeling.

De aandachtscurve van de gemiddelde mens is anderhalf uur. Sommige mensen kunnen dat langer, voor andere is een half uur focussen al meer dan genoeg. Ieder mens heeft pauzes nodig. Even iets anders dan waar je mee bezig bent. Managementboeken vertellen je precies hoe je tot optimale productiviteit komt. Zo wordt multitasken sterk afgeraden. Ook onzin, want ieder mens is anders. Dus de productiviteitscurve is voor iedereen anders. 

Continue reading

DOTAN ALS TYPE 3

De zanger Dotan is in opspraak omdat hij maar liefst 140 nep accounts op social media heeft die vooral zijn persoonlijkheid roemen. Alle verhalen blijken niet waar. Eerst ontkende de zanger dat hij ervan wist, maar nu moest hij toegeven dat hij het wel wist. Dotan trok het boetekleed aan, maar iemand die lichaamstaal leest wist te vertellen dat dit allerminst gemeend was. Het was hem blijkbaar verteld (door de platenmaatschappij) dat hij dat moest doen. Hoe komt iemand daartoe?
Continue reading

ALLES KOMT ALTIJD GOED

Alles komt altijd goed
Er kan niets fout gaan omdat fout niet bestaat. Je kan een afslag missen, je kan stil blijven staan, je kan achteruit gaan of terug lopen. Dat leidt tot niets, maar dat is dan jouw keuze. De weg die je te gaan hebt is vaak in nevelen gehuld. Als je door de nevel heen gaat zie je de zon weer opkomen. Als je de duisternis voor lief neemt en gewoon doorgaat kom je vanzelf weer in het licht. Als de weg klimt en klimt en de top nog lang niet in zicht is, ga je toch verder en merk je dat het opeens naar beneden afdaalt en alles je weer meezit.
Continue reading

Ben jij in beweging of de wereld?

Ben jij in beweging of de wereld?
Je hoort vaak van anderen dat de wereld wel heel erg in beweging is, dat er zoveel rampen zijn, dat er grote spanning zijn en dat de criminaliteit toeneemt. Dat is altijd zo geweest hoor. Niets nieuws. Door het internet worden we iedere minuut van de dag van alles, wat er waar ook ter wereld gebeurt, op de hoogte gehouden. Daarom lijkt het allemaal dichtbij te komen. Weet je wie er werkelijk in beweging is? Jij en ik. Je merkt om je heen dat er een grotere bewustwording is. Meer mensen zijn zich bewust van waar het werkelijk om gaat. Het gaat niet om de ander, niet om oorlogen, vluchtelingen, armoede. Het gaat om jou en mij. Wat doe jij met wat er om je heen gebeurt. En dat er veel gebeurt weten we. Als je je bewust bent van hoe jij ermee omgaat is er sprake van groei. En groei is wat ons drijft, waar onze missie ligt en wat het leven zo de moeite waard maakt.
Is dit een leuke nadenker?

Continue reading

HET KARAKTER VAN GORDON

De autobiografie van Gordon is verschenen en de zanger is zeer openhartig. Wat mij het meest opviel was hoe Gordon denkt over de roem. Als hij het vooraf geweten had zou hij nooit beroemd zijn geworden, zo vertelt hij. Hij ervaart het bekend zijn heel vaak als een last. Dat is opmerkelijk omdat maar heel weinig mensen, die echt bekend zijn, dit hebben toegegeven. Want het valt zeker niet altijd mee om overal en altijd herkend te worden.

Continue reading

IK BEPAAL

Ik wil een afspraak maken met een hele goede vriend die 50 minuten rijden van mij vandaan woont. Gewoon even bijpraten onder het genot van espresso of een lunch. Hij kan over drie weken. Komt je dat bekend voor? Onze agenda’s zitten vol. We hebben bijna nergens tijd voor. De stress slaat toe. Zelfs kinderen zitten vol gepland.
Continue reading

Politiek en economie gaan niet samen

De politiek bestuurt de economie. Geld is al heel lang een politiek instrument. De banken, aangestuurd door de politiek, bepalen de waarde van geld. De politiek is gericht op economische groei. Want economische groei betekent meer belasting inkomsten en meer werkgelegenheid. Dus is het goed voor iedereen. Als bedrijven meer winst maken betalen ze ook meer belasting. Als meer mensen werken hebben minder mensen een uitkering en betalen ze over hun inkomen meer belasting. Ook geven mensen die werken meer uit dus weer goed voor de economie. Dat lijkt een logisch plaatje. Maar meer economische groei betekent ook dat het ten koste van iets moet gaan. Als bedrijven moeten broeien moeten ze dus meer verkopen en meer omzet maken. Daardoor krijgen ze hogere winsten. Continue reading

GENIETEN IN NEDERLAND

Het medialandschap is aardig aan verandering onderhevig geweest. Is dat goed of slecht? Hoe beïnvloeden de media ons denken en ons gedrag?
Ik kom uit een conservatief gezin. We lazen thuis dagblad Trouw. Het nieuws dat daarin stond was betrouwbaar en de opiniestukken raakten aan wat ik van thuis meekreeg. Toen ik voor het eerst Dagblad Het Vrije Volk in handen kreeg opende ik de krant door het voorzichtig met twee vingers vast te houden. Ik was bang dat hun socialistische gedachten mij zo zouden vastgrijpen dat mijn geest vertroebeld zou raken. Ook Het Parool werd als links gekwalificeerd. Grappig dat ik jaren later correspondent van Het Parool werd en nog later verslaggever bij Het Vrije Volk.  Continue reading