Waar gaat het mis met het kind

Opvoeden
De overheid kan de jeugdzorg bijna niet meer aan. Er zijn zoveel jongeren die in problemen komen dat er een zorgwekkende situatie ontstaat over de hulp die jongeren moeten krijgen.
Is het niet vreemd dat in onze welvaartsmaatschappij jongeren zo vaak in problemen komen en dat hun gedrag zo zorgwekkend is dat directe hulp noodzakelijk is?
Aan wie ligt dat: de ouders, de school, de overheid, de jongeren zelf of de maatschappij?
Iemand de schuld in de schoenen schuiven is te simpel. Natuurlijk is de oorzaak complex. Een groot probleem is de opvoeding. Ouders woonden vroeger vlak bij of naast de grootouders, die dan een deel van de opvoeding op zich konden nemen. Zij hadden immers al ervaring. Nu wonen ouders en grootouders vaak verder van elkaar en ouders trekken zich weinig aan van de adviezen van de grootouders. Ze gaan hun eigen gang. Veel ouders hebben het te druk met zichzelf en hun banen waardoor het kind veel zelf uit moet zoeken. Een ander probleem is het pesten op school, het niet kunnen aanpassen aan algemeen geldende regels in de maatschappij en deel uitmaken van samengestelde gezinnen. Er is te weinig tijd voor het kind. De hulpverlening kijkt vooral naar welk rugzakje het kind heeft en tracht het afwijkende gedrag te corrigeren.
Bij Enneagram Kindercoach leer je om te kijken naar de kwaliteiten van het kind. Je zoekt uit wat het dominante Enneagramtype van het kind is en legt kind en ouders uit wat de kwaliteiten, de vermogens en talenten van het kind zijn. Vervolgens kijk je naar de Enneatypen van de ouders en van eventuele broers en zusjes. Daardoor zie je direct de mismatching en je gaat die aanpakken. Een uitgangspunt in Enneagram Kindercoach is dat het kind niet het probleem is maar dat het de uitkomst is van de omstandigheden die tot afwijkend gedrag leiden. Het gaat er dus om dat de ouders inzien wat het kind wil, wat het van de ouders te kort komt en wat het kind nodig heeft. Door met de ouders te werken veranderd het kind en wordt de mismatching opgeheven en veranderd in matching.
De maatschappij lijkt harder, sneller, onpersoonlijker. Maar dat was vroeger ook zo, althans, zo werd het toen ervaren. Daar ligt de jeugdproblematiek dus niet. Het ligt in het beeld dat de jeugd van zichzelf heeft. Door tv, computerspelletjes, groepsgedrag, pesten en onaangepastheid wordt het een opeenstapeling van problemen. Het kind is onmachtig een oplossing te zien en vlucht in afwijkend en ontolereerbaar gedrag. Maar dat gedrag is te veranderen.
Een jongetje van vijf jaar dat het hondje van een driejarig meisje verdringt omdat ze het niet aan hem wil afstaan is schrikbarend. De jeugdzorg had het jongetje al in beeld. De toekomst van het kind ziet er niet best uit. Medicijnen worden vaak als de oplossing gezien.
Het Enneagram biedt wel een oplossing. Het gedrag van het kind is met het Enneagram snel in beeld te brengen. Ook kan je zien wat het kind tekort komt. Je kunt de neurotransmitter verhoudingen veranderen waardoor er andere reacties ontstaan. Je kan het kind terug brengen naar z’n oorspronkelijke Enneatype (z’n essentie) en je kunt de pijn, angst of heimelijk verlangen helen waardoor het kind weer kan zijn wie hij werkelijk is.
Als iedere ouder zou beseffen dat het vaak zelf als een kind reageert op gebeurtenissen, dan zou de ouder z’n gedrag kunnen veranderen in volwassen gedrag zodat het kind kind kan zijn en de ouder ouder. Dan krijgt het kind wat het nodig heeft en geeft de ouder wat het te geven heeft.
De oplossing ligt niet bij de overheid, de jeugdzorg of de maatschappij. De oplossing ligt bij ons als ouder. Als wij zouden snappen wat ons gedrag doet bij een kind zouden we anders doen en vooral vanuit onszelf het kind kunnen laten zijn wie het werkelijk is.