ZELFDODING

Zelfdoding
Door Joost Zwagerman en Ariane Meijer staat zelfdoding opnieuw in de belangstelling. Het aantal zelfdodingen is in Nederland 1800 per jaar. Dat is op zich niet veel in verhouding tot sommige andere landen, maar wel een paar zelfdodingen per dag en meer dan er mensen in het verkeer omkomen. Het is vreselijk voor de nabestaanden en zo moeilijk te begrijpen.
Het Enneagram biedt een aardige mogelijkheid om inzicht te krijgen in het patroon van degen die zelfdoding toepast. Nu moet ik opletten niet te generaliseren, want er zijn mensen die echt zo depressief zijn dat ze er niet uit te halen zijn. Maar het overgrote deel kan je herkennen in een paar Enneatypen. Vooral type 4, de Romanticus, komt veel voor bij mensen die vrijwillig uit het leven stappen. Type 4 heeft als overtuiging dat ze niet om van te houden zijn, dat niemand echt van ze houdt. Daardoor blijven ze hun hele leven op zoek naar de onvoorwaardelijke liefde. Dit type snakt naar schoonheid, esthetiek en vooral authenticiteit. Maar ze ontdekken dat (vanuit hun perpectief bezien) niemand in staat is echt zichzelf te zijn en onvoorwaardelijk lief te hebben. Daardoor valt het leven tegen. Ze zien alleen nog de negatieve kanten en het zwart van het leven trekt hen aan, vooral omdat het zwarte ook echt zwart is en het licht steeds weer tegenvalt.
Type 5, de Waarnemer, wat meer een mannelijk type is dan type 4, trekt zich steeds meer terug in zichzelf. Hun basisovertuiging is dat ze het leven niet begrijpen. Ze zonderen zich steeds meer af van anderen en kunnen zelfs een hekel aan mensen krijgen. Ze voelen zich zo onbegrepen en eenzaam dat de dood de enige oplossing lijkt.
Wat kunnen wij doen?
Je kan ze niet overtuigen van het feit dat het leven de moeite waard is. De oplossing zit in henzelf. Als type 4 leert om meer van zichzelf te houden en de onvoorwaardelijke liefde aan zichzelf te geven komen ze meer uit de depressie. Wat ook helpt is om hen mee te nemen in de natuur en ze te laten praten. Type 4 kan je helpen door je liefde te laten blijken, door aandacht te geven aan het donkere en ze het lichte te laten zien. Dit klinkt zweverig, maar het zit in henzelf. Ze hebben structuur nodig. Biedt hen structuur aan en ze voelen zich al snel beter.
Type 5 mag socialer worden. Praat met hen, ook als ze weinig zeggen. Verdiep je in hun belevingswereld, hoe vreemd die voor jou ook mag zijn. Omringd hen met boeiende gesprekken en boeiende mensen en biedt hen de uitweg door ze te laten voelen.

Ik geef dit heel kort weer, want er is natuurlijk veel meer. 80% van de zelfdodingen komt voor bij deze twee typen. Als je weet wat zich in hen afspeelt, wat kan als je hun type herkent, dan kan je iets doen. Uiteraard is professionele hulp hier geboden. Vanuit het Enneagram kunnen we veel doen. De neurotransmitters zijn Enneatypisch gekoppeld, dus daar ligt ook al een sleutel tot de dingen anders gaan zien en ervaren. Daarnaast zijn voeding, supplementen en beweging van groot belang. Er is veel meer bekend over zware depressies dan alleen vanuit de traditionele wereld. Het zou mooi zijn als men zich daar meer bewust van wordt.
Lang niet altijd is hulp op z’n plek. Sommigen willen niet meer leven, wat je ook doet. Mijn vriendin Coco de Meijere wilde niet geholpen worden en koos, ondanks allemaal liefdevolle mensen en hulp om haar heen, toch voor de dood. Dan sta je machteloos. Spiritueel gezien is het dan mooi dat je nog contact kan maken en kan voelen dat de ziel hulp krijgt. Een schrale troost. De mensen die uit de depressie komen gaan vaak meer de schoonheid van het leven ervaren, vooral als ze van type veranderen.